The Moving Sidewalks łączą siły po raz pierwszy od 44 lat

the_moving_sidewalks

To już oficjalne! The Moving Sidewalks – garażowo-psychedeliczne legendy sceny teksaskiej – jednoczą się, by dać koncerty w Nowym Jorku i w Austin. Tym samym, ubóstwiany przez kolekcjonerów, efemeryczny band Billy’ego Gibbonsa – dzisiaj członka ZZ Top – dołącza do długiego szeregu kultowych grup muzycznych, które dały się wciągnąć w trend powrotu na scenę po latach niebytu.

Myśl, że królów teksaskiej psychedelii będzie można zobaczyć na żywo po 44 latach od rozpadu składu, jest niemal niewiarygodna, ale mało wydarzeń wzbudza takie emocje wśród fanów muzyki, jak udana rewitalizacja mitu. Szczególnie, jeśli mit ten zawdzięcza swoją żywotność krótkotrwałej działalnosci grupy, jak w przypadku The Moving Sidewalks. Zespół istniał zaledwie trzy lata i wydał jedną, ale za to absolutnie kultową plytę Flash (1968), która długo pozostawała rzadkim kąskiem dla kolekcjonerów, osiągając zawrotne ceny, sięgające nawet $5 tys.

Poważna myśl o powrocie na scenę pojawiła się u Billy’ego Gibbonsa po wydaniu oficjalnej reedycji nagrań zespołu – The Moving Sidewalks: The Complete Collectionwe wrześniu zeszłego roku. Jak mówi dzisiejszy wokalista i gitarzysta ZZ Top dla Houston Chronicle: Nasza muzyka naprawdę wytrzymała próbę czasu. Cały ten czas byłem w kontakcie z trzema pozostałymi muzykami, którzy tworzyli ten miły kwartet. Pozostaliśmy przyjaciółmi. A zaczęliśmy otrzymywać ciągłe pytania od promotorów, którzy marzyli o zorganizowaniu koncertu. Powiedziałem im, że w sensie stylu nie musimy nic zmieniać. To co było dobre wtedy, jest dobre i teraz.

The Moving Sidewalks zostali założeni w Houston pod koniec 1966 pod wpływem działalności legendarnych The 13th Floor Elevators przez Billy’ego Gibbonsa (wokal, gitara), Dona Summersa (bas), Dana Mitchella (perkusja) oraz Toma Moore’a (organy, pianino). Zespół grał z początku ciężką fuzję bluesa z delty Mississippi i rocka garażowego z psychedeliczną patyną, nagrywając w 1967 swój pierwszy singiel 7″, 99th Floor/What Are You Doing To Do. Obydwie kompozycje stały się zaledwie lokalnymi hitami, ale dzisiaj uznawane są za sztandarowe przykłady teksaskiego brzmienia garażowo-psychedelicznego z chropowatymi wokalami, brudnymi partiami gitary i organkami, wzbogacającymi prostą aranżację.

Rok później zespół nagrał singiel 7″, Need Me/Every Night, który nie odbiegał znacząco od wyznaczonego stylu, ale z powodzeniem utrwalił rosnącą sławę The Moving Sidewalks. Wkrótce grupa zyskała okazję, by rozgrzewać publikę przed występem The Jimi Hendrix Experience, którzy w lipcu 1968 odbyli swoją pierwszą trasę pod Stanach Zjednoczonych odwiedzając również Teksas. Technika Hendrixa stała się szybko jednym z najważniejszych wpływów na styl grania Gibbonsa. Niedługo później The Moving Sidewalks nagrali ciężki, proto-noise’owy cover przeboju The Beatles I Wanna Hold Your Hand, wydany na kolejnym singlu 7″.

flashh_1968
„Flash” (1968)

Jedyne LP zespołu – Flash, jest pokazówką trzech lat ewolucji zawierając takie garażowo-psychedeliczne kompozycje, jak: No Good To Cry czy Flashback , wyraźnie inspirowane stylem i brzmieniem Electric Ladyland (1968), albumem-esencją acid rocka lat ’60. Pomimo tego, że krążek The Moving Sidewalks miał z czasem przejść do annałów rocka jako przykład dużego talentu i ciekawej koncepcji muzycznej, miał się także okazać podsumowaniem działalności zespołu. Ten rozpadł się bowiem definitywnie pod koniec 1969 w związku z powołaniem dwóch muzyków do wojska. To doprowadziło z kolei Gibbonsa do założenia ZZ Top z początkiem 1970, a reszta jest historią.

Pierwszy koncert The Moving Sidewalks po latach odbędzie się 30 marca w B.B. King Blues Club w Nowym Jorku, zaś w kwietniu reaktywowane legendy pojawią się na prestiżowym Austin Psych Fest w Teksasie, na którym zagrają również: Roky Erickson, Os Mutantes, The Raveonettes, OM, Silver Apples, Kaleidoscope, Besnard Lakes, Indian Jewelry, Holy Wave, Black Motorcycle Club, The Black Angels, Deerhunter, Tinariwen, Warpaint, Clinic, Black Mountains, Spectrum, Man or Astroman?, Boris oraz Acid Mothers Temple!

Conradino Beb

 

Źródło: Houston Chronicle

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

%d blogerów lubi to: