Penis Landscape aka. Work 219 aka. Landscape XX to obraz autorstwa H.R. Gigera namalowany przez zmarłego w 2014 artystę farbą akrylową na drewnie pokrytym papierem w 1973. Przedstawia on wele członków w pochwach zaaranżowanych w formie… hmm, uroczystego zgromadzenia. Jeden z nich nosi nawet prezerwatywę. Obraz stał się sławny głównie z powodu afery medialnej, jaka rozpętała się wokół kultowego albumu Frankenchrist HC/punkowego bandu Dead Kennedys, który użył go jako plakatu.

Obraz został wybrany przez wokalistę Dead Kennedys, Jello Biafrę, na skutek rozmowy ze swoim ziomkiem z zespołu, Jayedem Scottim. Biafra pokazał mu reprodukcję w magazynie Omni, który został wydrukowany z okazji paryskiej wystawy Gigera w 1977, a ten zadzwonił do znajomego agenta Lesa Bareny’ego, żeby zorientować się, czy Giger wyraziłby zgodę na użycie swojej pracy jako okładki nowego albumu.

frankenchrist_penis_landscape
Oryginalny plakat-wkladka do „Frankenchrist”, Alternative Tentacles Records, 1985

Giger nie miał nic przeciwko i dał nawet 50% zniżki Mike’owi Bonanno, szefowi Alternative Tentacles Records, który ostatecznie zapłacił za wykorzystanie Penis Landscape $600. Pomysł Biafry zrobienia z obrazu okładki padł jednak podczas spotkania z resztą muzyków Dead Kennedys i ostatecznie zamieniony został w plakat-wkładkę do LP, który został wykonany ręcznie przez Scottiego. Album został do tego opatrzony naklejką ostrzegającą kupujących przed zawartością.

Frankenchrist pojawił się w sklepach muzycznych pod koniec 1985 i był pierwszym sygnałem transformacji brzmienia Dead Kennedys, które obfitowało teraz w trąbki i syntezatory. Jednak stał się również źródłem poważnych problemów prawnych zespołu, gdy płytę kupiła w lokalnym sklepie muzycznym nastoletnia dziewczynka z Los Angeles, której matka wystosowała skargę do prokuratora generalnego Kalifornii.

W ten sposób zespół oraz wytwórnia stanęli przed sądem na początku 1986 oskarżeni o rozpowszechnianie obscenicznych dla nastolatków materiałów. Prokuratura skupiła się w trakcie procesu na treści obrazu Gigera, akcentując jego nieprzyzwoitość, ale sędzina Susan Isacoff przychyliła się do potraktowania go jako jednego z elementów przekazu artystycznego, na równi z muzyką I tekstami. W efekcie, dystrybutorzy i producenci Frankenchrist zostali uniewinnieni.

Jednak Jello Biafra i Michel Bonanno musieli stanąć przed sądem w sierpniu 1987, ale zostali uniewinnieni tego samego miesiąca stosunkiem głosów 7 do 5, co dało prokuratorowi rejonowemu powód do apelacji, która została odrzucona. Sama płyta została jednak zbanowana ze sklepów muzycznych, a koszty procesu niemal zrównały Alternative Tentacles z ziemią! Sam Biafra wspomina, że był w tym czasie intensywnie szpiegowany przez policję.

Archiwalna relacja telewizyjna z całej afery

Conradino Beb

Reklamy

Written by conradino23

Redaktor bezczelny

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s