ice-t-kiss-my-baadasssss-kadr
Ice-T jako gospodarz „Kiss My Baadasssss”

Kiss My Baadasssss to fanastyczny relikt telewizyjny z lat ’90, który wyszedł, co ciekawe, spod ręki malutkiej brytyjskiej kompanii Fulmar Television & Film. Ta poszła z dymem dokładnie 4 lata temu. Kiss My Baadasssss to odcinek mini-dokumentalnej serii Without Walls, która była jedną z pierwszych produkcji Fulmara. Nazwa kompanii (rzadki rodzaj mewy) okazała się przy tym prorocza, bo już wkrótce poszła ona w niszowe filmy dokumentalne na temat sztuki, których nikt nigdy nie widział…

Nie mam pojęcia jak Brytyjczycy dokopali się do infomacji, że Ice-T jest fanem kina spod znaku blaxploitation – sam nie miałem pojęcia – ale to był dobry cynk. Znany raper, były czlonek NWA, czasem aktor, przebiera się w szatki alfonsa i z seksownym kociakiem polerującym mu paznokcie, wprowadza nas w temat, nie komplikując i nie owijając w bawełnę. Ice-T w przystępny sposób pokazuje nam barwną historię gatunku, który trwał zaledwie od 1971 do 1975, ale pozostawił blisko 200 mniej lub bardziej niskobudżetowych tytułów.

A te w połowie lat ’90 były wciąż obciachem (Tarantino czy Rodriguez dopiero zaczynali popularyzować wtedy kino eksploatacji na nowo). Ale Ice-T był w awangardzie, czy też w retrogardzie, zależy od punktu widzenia, twierdząc że czarna kultura bez blacksploitation nigdy nie byłaby czym jest dzisiaj i tłumacząc czemu był to gatunek w kinie amerykańskim prawdziwie rewolucyjny (bez lewicowych konotacji, bo pod grubą kreską siedział pan producent i liczył kasę z biletów).

W filmie znajdziemy bardzo ciekawe wypowiedzi gwiazd czarnej sceny intelektualnej lat ’90 tj. historyk filmu, Donald Bogle, które tłumaczą że to blacksploitation czarna mniejszość zawdzięcza pierwsze superwzory kulturowe, jak złamano w nich tabu seksualności, zarówno męskiej jak i żeńskiej, a także w jaki sposób filmy te odzwierciedlały amerykańskie realia społeczne lat ’70. Ponadto wyłania się jedna myśl przewodnia, filmy te pokazywały, w jaki sposób czarna mniejszość kreatywnie przyswajała sobie ideały zaradnej, białej większości. Jak dodaje Ice-T: Nie masz nic, więc wychodzisz na ulicę, żeby robić numery.

Kiss My Baadasssss, poza szybkim wprowadzeniem w gatunek, jest również rzadką okazją, żeby posłuchać co mają do powiedzenia na temat blacksploitation sami artyści: Melvin Van Peebles (Sweet Sweetback’s Baadasssss Song), Gordon Parks (Shaft), a także Iceberg Slim (postać kultowa w kręgu amerykańskich raperów), zreformowany alfons który zaczął pisać książki nasycone ulicznym realizmem w latach ’60, z których Trick Baby doczekała się ekranizacji w 1972, a Pimp stała się podstawą The Mack z Maxem Julienem.

Conradino Beb

Reklamy

Written by conradino23

Redaktor bezczelny

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s