oskar_fischinger

Oskar Fischinger to pionier kina abstrakcyjnego i animacji eksperymentalnej, urodzony 21 czerwca 1900 w niemieckim Gelnhausen. Ten uzdolniony artysta uczył się za młodu gry na skrzypcach i budowy organów, a będąc zbyt młody, by służyć na frontach I Wojny Światowej, podjął wkrótce naukę rysunku architektonicznego oraz projektowania narzędzi. Jego błyskotliwa kariera filmowa zaczęła się w 1921 po spotkaniu dr Berrharda Diebolda, który po zobaczeniu rysunków Fischingera namówił go do zainteresowania się animowną abstrakcją.

Swoje pierwsze próby filmowe: Wax Experiments oraz Spirals, Fischinger realizuje na początku lat dwudziestych za pomocą maszyny, która tnie bryły wosku na cienkie plastry fotografując je klatka po klatce. W okresie 1925-27 artysta zaczyna dokonywać pierwszych eksperymentów formalnych wykorzystując pięć projektorów filmowych i dwa wyświetlacze slajdów naraz do publicznych pokazów krótkich form, wśród których są: Fieber, Macht oraz R-1: A Form-Play.

W tym samym czasie Fischinger podejmuje pracę w studiu filmowym w Monachium, gdzie szkoli swój warsztat przy pracy z bajkami animowanymi i reklamami, co daje mu możliwość realizacji w 1927 swojego pierwszego ważnego filmu Konstrukcje Duchowe (Seelische Konstruktionen). Jest to dwunastosekundowa opowieść o dwóch pijanych postaciach, których kształty deformowane są przypadkowo dzięki zabiegom reżyserskim w ten sposób, że taśma przyjmuje ich optykę widzenia i oddaje wewnętrzny stan pijaństwa.

Ten pulsujący, psychedeliczny film jest pierwszym w dziejach kina eksperymentalnego przykładem eksplorowania możliwości wpływania na świadomość widza poprzez transformację medium taśmy filmowej. Niedługo później Fischinger z powodu bankructwa swojego studia filmowego jest zmuszony opuścić Monachium i udać się do Berlina, gdzie jednak bez trudu znajduje nową pracę i poczyna realizować kolejne dzieła.

W berlińskim studiu artysta pracuje m.in. nad makietami i efektami specjalnymi do filmu Kobieta na Księżycu (1929) w reż. Fritza Langa. Jednak w tym samym czasie łamie kostkę, przez co musi spędzić kilka tygodni w łóżku, gdzie szkicuje abstrakcyjne obrazy, które mają wkrótce posłużyć do nakręcenie serii Studien 1-17, mającej mu przynieść największą sławę. Studien to czarno-białe ilustracje do utworów z repertuaru muzyki klasycznej i jazzu, składające się z oszczędnych, płynnych form, zmieniających się w czasie i tworzących odrealnioną, abstrakcyjną przestrzeń wizualną.

Cała seria zostaje zrealizowana w jego małym studiu, otworzonym za pieniądze pożyczone od przyszłej żony Elfriede (z którą żeni się w 1933), ale okazuje się tak wielkim sukcesem w Europie, że Fischinger wkrótce zatrudnia do pracy swojego brata i trzy inne kobiety. Wkrótce artysta angażuje się w udoskonalenie trzykolorowego systemu GasparColor – europejskiego rywala dla Technicolor. Mimo że GasparColor ogranicza wywoływanie filmu w latach ’30 do krótkiego metrażu, wystarcza to Fischingerowi, który nową technologię zaczyna wykorzystywać do tworzenia autorskich reklamówek tj. Kreise, Muratti Greift Ein czy filmów abstrakcyjnych tj. Composition in Blue.

W 1936 Fischinger przeprowadza się za namową Paramount Pictures do Stanów Zjednoczonych, gdzie podejmuje pracę w studiu filmowym. Jednak wkrótce zrywa ze swoim nowym pracodawcą, który próbuje jego dzieła dostosować do wymagań komercyjnej widowni. Następnie ląduje w MGM (1937), a w końcu w wytwórni Walta Disneya (1938-39), dla której pracuje nad Fantasią. Jednak poniżany i wykorzystywany przez producentów i samego właściciela, stopniowo popada w apatię i alienuje się w swoim kalifornijskim domu, by pod koniec życia oddać się malarstwu – efektem jest około 800 prac olejnych.

Do filmu Fischinger wraca sporadycznie realizując takie prace, jake: An American March, Radio Dynamics czy Motion Painting No. 1, który otrzymał główną nagrodę na Festiwalu Filmów Eksperymentalnych w Brukseli w 1949. W latach ’40 jego dzieła są wspierane przez The Museum of Non-Objective Painting, gdzie z wielkim zainteresowaniem oglądają je m.in. Maya Deren i Harry Smith – gwiazdy amerykańskiego kina eksperymentalnego. Do historii Fischinger przechodzi jako ojciec chrzestny filmu psychedelicznego i człowiek, który ożenił estetykę awangardy z rynkiem reklamowym.

Conradino Beb

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.