music
Reagujemy lepiej na kawałki, które już znamy

Profesor Elizabeth Hellmuth Margulis, kierownik Wydziału Kognicji Muzycznej na Uniwersytecie Stanu Arkansas, tłumaczy wpływ efektu czystej ekspozycji (ang. mere exposure effect), nazywanego również efektem samej ekspozycji, na percepcję muzyczną.

Efekt czystej ekspozycji to wzrost pozytywności ocen bodźca wraz z częstością jego eksponowania. Bodźce, które już widzieliśmy, lubimy bardziej niż te nowe, widziane po raz pierwszy. Zjawisko przebadał po raz pierwszy w serii eksperymentów amerykański psycholog społeczny Robert Zajonc, a pierwsze wyniki na ten temat opublikował w 1968 roku.

Efekt dotyczy szczególnie bodźców nowych, początkowo neutralnych, złożonych i jest szczególnie silny w przypadku bodźców eksponowanych podprogowo, czyli pokazywanych tak krótko, że badani nie są w stanie ich sobie ani przypomnieć, ani rozpoznać i odróżnić od innych bodźców, ale jest także wykorzystywany przez przemysł muzyczny do produkcji hitów!

Jak twierdzi profesor Margulis: Powtórzenia zapraszają nas do wewnątrz muzyki jako wyobrażeniowych uczestników, zamiast pozostawiać w roli pasywnych słuchaczy (…) Powtórzenia mogą otwierać słuchaczowi nowe światy muzyczne, które nie zostały wcześniej wychwycone (…) Powtórzenie to kluczowy element, który prowadzi do rozpoznania przez nas doświadczenia muzycznego.

Reklamy

Written by conradino23

Redaktor bezczelny

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s